Mike (2000 - 2011)

 We kregen je als een 1-jarige reu in huis, een beetje onbesuisd maar vriendelijk, vrolijk en sociaal. De eerste maanden hebben we flink getraind (want ja, een reu van 25 kilo hoort echt niet boven op de salontafel en plasjes moeten echt buiten gedeponeerd worden), maar vanaf dag 1 hebben we je in ons hart gesloten. Kon ook niet anders: met je enthousiaste, vrolijke  en standvastige karakter wist je altijd een lach op mijn gezicht te toveren.

Blues (1999 - 2010)

De eerste keer dat mijn oog op je viel, was toen je als hummeltje van nog geen vier weken oud met een complete bezem uit de keuken van je fokker kwam aanzetten. Het was even passen en meten, maar het gevaarte belandde met heel veel doorzettingsvermogen naast mij op de vloer. Vervolgens werd de sok van de baas nog even ingepikt, waarna je dolgelukkig met je buit op twaalf uur ging liggen. Ik was verkocht.

Je hele leven heb je je vol overgave gestort op alles wat op je pad kwam: behendigheid, flyball, dogfrisbee, niets was je te gek. Wat was je een super werkhond en belangrijker, mijn maatje. Wat mis ik je...

Twister (1997 - 2010)

Met jouw komst kwam er een lang gekoesterde droomwens uit: een eigen collie! En hoewel ik een prachtig ideaalbeeld in mijn hoofd had, heb je mijn stoutse verwachtingen overtroffen. Je ging mee naar scholen en bejaardentehuizen, ving frisbees als de beste, haalde met gemak je GG-1 examen en stond je mannetje op de behendigheidsbaan. Je genoot van ieder moment en alle aandacht. En je had altijd praatjes voor tien. Je was mijn kanjer.

 Storm (1994 - 2008)

Jij werd ons eerste hondje: een klein zwart hummeltje, een beetje gereserveerd maar heel vriendelijk. En belangrijker: een illegale kruising staby-pitbull dus op papier een ideale waakhond. Als hoeder van huis en haard bleek je echter minder geschikt: de kippen verdwenen uit de tuin terwijl jij je schoonheidsslaapje op bed deed. Gelukkig ontdekten we iets nieuws om de dagen mee door te komen: behendigheid. Vanaf dag 1 verloren we beiden onze hart aan deze sport waar we ons vol overgave in stortten. Hoog, door, paaltjes, wat hebben we een fijne tijd gehad. Toen ik jou moest laten gaan heb je een stukje van mijn hart meegenomen.